FYSICA VAN SAMENWERKING logo
ONTDEKKERS VAN KRACHTENFUSIE
 
 

  • Filosofie
 
 











DE DYNAMIEK IN SAMENWERKING

Samenwerking kunnen we het beste beschouwen als een proces. Logisch gevolg daarvan is dat samenwerking zich ontwikkelt in de tijd. De vijf elementen van samenwerking beïnvloeden elkaar en dat zorgt voor dynamiek in het proces. Zo zal een succesvolle samenwerking partijen bevestigen in hun opvatting over het nut van samenwerking. Dat kan de drijfveer samen te werken versterken. Dit geeft dan weer vertrouwen om een nog uitdagender opgave aan te pakken en verantwoordelijkheid te nemen voor de uitvoering van de gekozen aanpak. Wat je dan zal opvallen is het besef dat hoe ambitieuzer de opgave is hoe sterker de krachtenbundeling moet zijn omdat partijen dan nog meer van elkaar afhankelijk zijn.

Het direct betrokken zijn bij een krachtig samenwerkingsverband maakt dan weer dat de deelnemende partijen erkenning ervaren voor hun inbreng. Het gevolg is dat dit hun onderlinge verbondenheid zeker zal versterken. Dat vergroot de kans op succes. Het zorgt er ook voor dat partijen bereid zullen zijn een steviger arrangement voor hun samenwerking te kiezen en zich voor langere tijd daaraan willen verbinden. Dit proces leidt tot een nog krachtiger samenwerkingsverband dat dan weer ambitieuzere opgaven durft aan te pakken. Op deze manier kan samenwerking bij succes absoluut intensiever worden, maar bij teleurstelling is een omgekeerde beweging merkbaar. Duurder gezegd: de samenwerking wordt extensiever.

Als je deze dynamiek echt wilt doorgronden dan biedt de door Annelies Oosterhof ontwikkelde AEO-kwaliteitscyclus je een uitstekend referentiekader. Dat model is beschreven in hoofdstuk 8 van het tweede boek Fysica van Samenwerking. Het vormt een belangrijke inspiratiebron voor de uitwerking van het gedachtegoed rond Krachtenfusie.

De AEO-kwaliteitscyclus onderscheidt ook vijf elementen die corresponderen met de door ons onderscheiden vijf elementen van samenwerking (de vijf D's). De cyclus beschrijft de relaties daartussen. Die relaties verbinden de vijf elementen met elkaar via zowel een voedende als een controlerende cyclus. Daarin is geen sprake van hiërarchie of volgordelijkheid. De grafische weergave is een zodoende een pentagram binnen een cirkel.

In combinatie met de weergave van van de vijf elementen van samenwerking ontstaat dan het volgende beeld: